Komentarze do: Wszechświat miłości ;)

Autor: Jacenty

Jacenty — Sun, 16 May 2010 18:37:32 +0000

Polecam „Opowieści o mocy”. To moja ulubiona część. Przeczytałem wszystko za wyjątkiem Daru Orła i Koła czasu, bo tych książek Carlosa nie mogłem dostać. Pozdrawki

Autor: ewa

ewa — Sun, 16 May 2010 18:31:16 +0000

dzięki za Carlosa Castanede-szok, teraz go trawię zabieram się do dalszej pozycji,pozdrawiam

Autor: Jacenty

Jacenty — Sat, 20 Mar 2010 00:08:02 +0000

Witaj Tomaszu,
czy to wyłącznie człowiek stwarza cierpienie poprzez swoją niedoskonałość? A cóż nasze myślenie ma do tego, że jedno zwierze, aby przetrwać zadaje ból i cierpienie innemu, które musi zjeść? Te mechanizmy działają dużo dłużej niż istnieje człowiek jako gatunek

Autor: Tomasz

Tomasz — Fri, 19 Mar 2010 20:37:51 +0000

A ja myślę, że człowiek ma prawo wyboru. Stąd jeden dostrzega życie pełne radości i możliwości, inny natomiast może w życiu dostrzegać wiele cierpienia.
Bóg jest doskonały, tak więc każdy jego twór jest też doskonały. Tu można pójść o krok dalej – dlaczego dostrzegam ograniczenia?
To jest tak jak z dzieckiem i rodzicem – rodzic z miłością tłumaczy maluchowi że jest tak i siak. A maluch uparciuch wypina się tyłkiem i rusza w swoją stronę napotykając porażki. Rodzic doradzał i wskazywał drogę w obfitości, pełną radości, jednak dziecko wybrało co innego.
Jednak rodzic jest pełen miłości, więc nie może zmusić dzieciaka, więc puszcza go aby sam doświadczał i czeka z otwartymi ramionami na powrót swojego ukochanego dziecięcia.
I nie będzie na niego zły, że stroił fochy, że się tyłkiem wypinał, że wygadywał dyrdymały w stylu że rodzic guzik wie, że jest zły, że źle doradza, etc. Rodzic to pominie, dla niego liczy się jego dziecko, liczy się miłość którą przejawia do tego dziecka, bo w swojej istocie jest on miłością.
To skrzywione umysły tworzą ból na tym świecie i źródła tego skrzywienia należy poszukiwać w sobie.
Jednak zawsze, obojętnie jak dobrze czy źle by było, możemy zwrócić się do swojego źródła skąd pochodzimy i stamtąd czerpać moc i radość.
W moim pisaniu nie ma żadnego podtekstu religijnego. Każdy Boga postrzega na swój sposób. Chcę tylko zwrócić uwagę, że Bóg ogarnia wszystko, więc i mnie, i tam powinienem Go szukać.

Autor: Jacenty

Jacenty — Fri, 26 Feb 2010 09:40:20 +0000

Niektórzy jednak mają dystans do samych siebie, jak don Juan Matus, którego nauki uwielbiam Książki Carlosa Castanedy stanowiły dla mnie swego rodzaju ziarno wyzwolenia, cudowny ferment, który niczym puszka pandory odkrywał przede mną głębsze zrozumienie natury matrixu, w którym żyjemy