Lech i Maria Kaczyńscy… na luzie ;)

Jacenty — Sun, 11 Apr 2010 23:12:38 +0000

Media dorobiły tym wspaniałym ludziom wizerunek ponuraków. Media zrobiły wiele złego. Wątpię jednak, by media, to koszmarne i bezduszne monstrum nastawione na sensację i zysk uderzyło się w piersi. Wątpię by ten koszmar, zwany mediami wykazał się jakąkolwiek głębszą refleksją, która przetrwa próbę czasu. Być może się mylę… oby. Smutno mi, smutno i ciągle smutno, że straciliśmy w tej straszliwej katastrofie tylu wybitnych rodaków. Tak jak pisałem we wcześniejszym poście, mój umysł i serce najmocniej odczuwają stratę Lecha i Marii Kaczyńskich. Chciałbym coś dla Nich zrobić. Pragnę, by świetlisty promień, pełnego współczucia i miłującej mądrości Buddy Amitaby, dał naszej Prezydenckiej Parze nowe, pełne radości życie w Pięknej, Czystej Krainie. Nawet jeśli Budda Amitaba to wyłącznie wytwór mojego umysłu to i tak pragnę, aby radosne, tańczące, pełne miłości Światło ożywiło na zawsze Lecha i Marię w mojej pamięci. Jeśli czujecie podobnie jak ja, mam prośbę. Jako komentarze w tej notce opisujcie radosne sytuacje, które wiązały się z życiem naszej Prezydenckiej Pary. Nie chcę, by pozostała tylko rozpacz i poczucie stary. Pragnę, by ożywić pamięć o tym co dobre, naturalne, spontaniczne i prawdziwe w tych wspaniałych ludziach. Być może teraz jeszcze na to za wcześnie. Gdy poczujemy, że ból mija, nie pozwólmy zapanować pustce, lub umrzeć wspomnieniom. Połączmy się wspominając to co było w Leszku i Marii tak naturalne i tak ignorowane przez media – HUMOR. Gdy odeszli, tak mocno dotarło do mnie, że byli żywi i naturalni a nie plastikowi i wyretuszowani przez specjalistów od politycznego marketingu. Byli prawdziwi… Jeśli czujecie, że ktoś z tych wspaniałych ludzi, którzy odeszli szczególnie mocno pobudza wasze uczucia stwórzcie dla Niego Pamiątkową Księgę Życia i Radości. Proszę Was o to. Dziewięćdziesięciu sześciu ludzi, pokażmy jak byli żywi, jak byli prawdziwi, jak żyją w nas tym, co najlepsze…

Powrót Suljana

Jacenty — Sat, 10 Jan 2009 14:03:19 +0000

Dziś po długiej świątecznej nieobecności do sieci powrócił Suljan. Ucieszyłem się jak dziecko, gdy zobaczyłem, że JEST (TAK CELOWO UŻYWAM TEGO SŁOWA ). Tak jak się spodziewałem, uraczył czytelników swojego bloga pełnym ciętego języka tekstem, który z przyjemnością przeczytałem, nie wspominając już o ilustracji do notki. Gdyby żył Robert Anton Wilson z pewnością zaśmiewałby się do łez, czytając teksty Suljana i polemizując na jego blogu. Być może, jak wierzę mimo, że bezustannie pomykam w agnostycznym tunelu rzeczywistości, cudowny Robert Anton Wilson puszcza do nas wszystkich oko z przepełnionej światłem Krainy Buddy Amitaby (o ile ta w ogóle istnieje). Suljan z kolei wyziera z krainy CTUD i swoim ciętym jęzorem daje znać, że żyje i mam nadzieję, ma się dobrze. Jeśli chcecie odwiedzić kapliczkę Suljana kliknijcie TUTAJ.

Blog Jacentego » Małe szczęścia ;)

Lech i Maria Kaczyńscy… na luzie ;)

Powrót Suljana